دل جايگاه عشق به کسی نیست...جز خدا

sarvenaz1984 — Mon, 07 Sep 2009 07:44:18 GMT

ای ستاره که از جهان دور

چشمتان به چشم بی فروغ ماست

پای این بشر اگر به آسمان رسد

روزگارتان چو روزگار ما سیاه ست

باورت نمیشود که در زمین

هرکجا به هر که میرسی

خنجری میان مشت خود نهفته است!

ای ستاره، ما سلاممان بهانه است

عشقمان دروغ جاودانه است!

در زمین زبان حق برده اند

حق زبان تازیانه است!

ای ستاره ای ستاره غریب

ما اگر زخاطر خدا نرفته ایم

پس چرا به داد ما نمیرسد خدا؟

ما صدای گریه مان به آسمان رسید

ازخدا چرا صدا نمیرسد؟

کلام خدا

sarvenaz1984 — Thu, 11 Jun 2009 15:52:15 GMT

بگو کیست بجز آن خدای مهربان که شما را در شب و روز محافظت می کند؟

بلی این مردم از یاد خدای خود اعراض میکنند....

انبیا 42

sarvenaz1984 — Wed, 03 Jun 2009 08:47:33 GMT

آدم

تنها مخلوقی است

که نمی خواهد

همان باشد که هست.......

سخن بزرگان

sarvenaz1984 — Wed, 03 Jun 2009 08:44:06 GMT

خدایا یاری ام کن که جبر تو را به اختیار بپذیرم....

من از این اندوهگین نمی شوم که مردم مرا چنان که هستم نمی شناسند بلکه از آن غمگینم که من مردم را چنان که باید و شاید نمی شناسم..

sarvenaz1984 — Sun, 03 May 2009 15:32:53 GMT

چه ساده و راحت دوست داشتن زمینی مان که با تمام وجود بود را با ادعای معرفت و دلایل بی دلیل کنار میگذاریم ..حتما شما هم تجربه کردید که چقدر ناپایدار است این عشق زمینی .. دیگه میخوام فقط یه دوست داشته باشم که دوست داشتنش تمومی نداره حتی پس از مرگ

عاشقتم خدا

sarvenaz1984 — Wed, 22 Apr 2009 06:45:39 GMT

دوست داشتن چنان در روح غرق است و گیج و جذب زیباییهای روح که زیباییهای محسوس را به گونه ای دیگر میبیند ... دوست داشتن در روشنایی ریشه میبندد و ازاینرو است که همواره پس از آشنایی پدید می آید و درحقیقت در آغاز دو روح خطوط آشنایی را در سیما و نگاه یکدیگر می خوانندو پس از آشنا شدن است که خودمانی می شوند......

دکتر شریعتی

وامروز این دوست داشتن زیبا و در عین حال همراه با سختی را از من دریغ کردند به خاطر تمام آدمهایی که باعث بدبینی بقیه شدند آدمهایی که نفهمیدند چرا و به چه دلیل پا به عرصه وجود گذاشتند...

ولی من این دوست داشتن زیبا را همچنان دوست میدارم. دوست داشتنی که میخواستم با آن به اوج برسم اوجی فراتر از دنیای خیالی و رنگی آدمها...اما باید ساخت و خوشحالم که در دنیای آدمیان کسی را با مام وجود دوست دارم که هیچکس نمیتواند از من دریغش کند و همه چیز برای رسیدن به اوست و با تمام وجود میپرستمش و از او برای خودم و دوست داشتن زمینیم طلب عاقبت بخیر دارم و

امیدوارم با حمایتش همیشه شاد باشد این دوست داشتن پاک و هر چند کوتاهم

sarvenaz1984 — Tue, 10 Mar 2009 17:08:51 GMT

دلم برای کسی تنگ است
که آفتاب صداقت را
به میهمانی گلهای باغ می آورد
و گیسوان بلندش را به بادها می داد
و دستهای سپیدش را به آب می بخشید
دلم برای کسی تنگ است
که چشمهای قشنگش را
به عمق آبی دریای واژگون می دوخت
وشعرهای خوشی چون پرنده ها می خواند
دلم برای کسی تنگ است
که همچو کودک معصومی
دلش برای دلم می سوخت
و مهربانی را نثار من می کرد
دلم برای کسی تنگ است
که تا شمال ترین شمال
و در جنوب ترین جنوب
همیشه در همه جا آه با که بتوان گفت
که بود با من و
یوسته نیز بی من بود
و کار من ز فراقش فغان و شیون بود
کسی که بی من ماند
کسی که با من نیست
کسی ....

دگر کافی ست

حمید مصدق

sarvenaz1984 — Sat, 21 Feb 2009 14:44:02 GMT

دیگر زمان زمانه مجنون نیست
فرهاد
در بیستون مراد نمی جوید
زیرا بر آستانه خسرو
بی تیشه ای به دست کنون سر سپرده است
در تلخی تداوم و تکرار لحظه ها
آن شور عشق
عشق به شیرین را
از یاد برده است
تنهاست گردباد بیابان
تنهاست ....

حمید مصدق

sarvenaz1984 — Tue, 27 Jan 2009 04:50:59 GMT

داشت یادم میرفت که

خدایی در این نزدیکیست

یا علی

sarvenaz1984 — Fri, 07 Nov 2008 03:58:18 GMT

لب دریا نسیم و آب و آهنگ
شکسته ناله های موج بر سنگ
مگر دریا دلی داند که ما را
چه توفان هاست دراین سینه تنگ
تب و تابی است در موسیقی آب
کجا پنهان شده است این روح بی تاب ؟
فرازش شوق هستی شور پرواز
فرودش غم سکوتش مرگ و مرداب
من و دریا دو همراه نخفته
همه شب گفت دریا قصه با ماه
دریغا حرف من حرف نگفته ....

فریدون