| تبليغات | X |
 |
 |
|
| به نام آنکه اشک را آفرید تا مرز وداع آتش نگیرد... |
|
خدایا یاری ام کن که جبر تو را به اختیار بپذیرم.... من از این اندوهگین نمی شوم که مردم مرا چنان که هستم نمی شناسند بلکه از آن غمگینم که من مردم را چنان که باید و شاید نمی شناسم.. |
|
+ نوشته شده در
88/03/13ساعت 12:14 توسط مرضیه |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
خدایا من در کلبه حقیرانه خود چیزی دارم که تو درعرش کبریایی نداری من چون تویی دارم و تو چون خودی نداری.........
|
|
RSS
|
