در گذشته ای بسیار دور خداوند عنصر قدرت و عشق خود را به انسان داده بود

 تا با آن زندگی کرده و به حقایق دست پیدا کند . اما طولی نکشید که انسان مغرور شد و

 شروع به سوء استفاده از عنصر کرد .بنابراین خداوند آن را از او گرفت و به فرشته ها

سپرد تا در جایی پنهانش کنند که دست انسان به آن نرسد . فرشته ها جلسه ای تشکیل

 دادند تا برای پنهان کردن آن عنصر تصمیم بگیرند .یکی از آنها پیشنهاد کرد آن عنصر

 را در اعماق اقیانو س پنهان کنیم . دیگران گفتند : انسان به اعماق اقیانوس ها دست پیدا

می کند . دیگری گفت : آن را بر فراز بلند ترین کوه پنهان کنیم . باز دیگران گفتند انسان

تمام کوه ها را فتح خواهد کرد . یکی دیگر جنگل را پیشنهاد کرد و دیگری روی ابرها

را ولی هیچ کدام مورد قبول جمع واقع نشد چرا که همه می دانستند انسان به همه جا

سرک خواهد کشید و ناگهان یکی از فرشته ها فریاد کشید و گفت فهمیدم : آن را در

اعماق قلب خودش پنهان کنید .انجا تنها جایی است که انسان در آن کاوش نخواهد کرد 

 این پیشنهاد مورد قبول واقع شد .

کمی هم به درون خود سفر کنید پیش از آنکه وجود دیگران را زیر و رو کنید.

یا علی

وقتی گريبان عدم با دست خلقت می دريد
وقتی ابد چشم تو را پيش از ازل می آفريد
وقتی زمين ناز تو را در آسمانها می کشيد
وقتی عطش طعم تو را با اشکهايم می چشيد
من عاشق چشمت شدم نه عقل بود ونه دلی
چيزی نمی دانم از اين ديوانگی و عاقلی
يک آن شد اين عاشق شدن دنيا همان يک لحظه بود
آن دم که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود
وقتی که من عاشق شدم شيطان به نامم سجده کرد
آدم زمينی تر شد و عالم به آدم سجده کرد
من بودم و چشمان تو نه آتشی و نه گلی

 چيزی نمی دانم از اين ديوانگی و عاقلی